3′ διάβασμα

Γκαστόν Παρί

έφτασε πολύ αργά σε σύγκριση με τους συναδέλφους του που προηγήθηκαν με τις ευρηματικές επινοήσεις τους, αλλά πολύ νωρίς σε σύγκριση με μια μεταπολεμική γενιά με την οποία δεν μοιραζόταν το ουμανιστικό λεξιλόγιο.

Στο Παρίσι βρίσκεται σε εξέλιξη μια έκθεση με έργα του Γάλλου φωτογράφου Γκαστόν Παρί (1903 – 1964), αν και το όνομά του καθώς και η δουλειά του είναι ελάχιστα γνωστά σήμερα. Παρ’ όλα αυτά συγκαταλέγεται στη μεγάλη ομάδα των ταλαντούχων και ευρηματικών φωτογράφων του μεσοπολέμου, ιδιαίτερα των Γάλλων, που εστίαζαν στην αστική αφήγηση. Δεξιοτέχνης όσον αφορά την τεχνική αλλά και εναργής παρατηρητής του κόσμου, ο φωτορεπόρτερ Γκαστόν Παρί μαζί με τον Μαν Ρέι και τον Ρόμπερτ Κάπα, είχε σταθερή παρουσία σε διάφορα έντυπα κυρίως δε στις σελίδες της γαλλικού εβδομαδιαίου εικονογραφημένου περιοδικού Vu, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Καταγράφει το θέαμα και τη νεωτερικότητα της εν λόγω δεκαετίας με ευκολία και επαγγελματισμό, δημιουργώντας με το τετράγωνο φορμά της φωτογραφικής του μηχανής Rolleiflex, ένα πλούσιο ρεπερτόριο σχημάτων και συμβόλων για τους επιμελητές έκδοσης των εικονογραφημένων περιοδικών.

Υπό αυτή την έννοια, η έκθεση στο Κέντρο Πομπιντού (19 Ιανουαρίου – 18 Απριλίου) ρίχνει φως στην αναδυόμενη πρακτική του φωτορεπορτάζ∙ ταυτόχρονα προσκαλεί το κοινό να ανακαλύψει ξανά τη σημασία αυτού του φωτογράφου καθώς έχουν ανασυρθεί από τα πρώιμα έργα του, αναμφισβήτητα επηρεασμένα από τον σουρεαλισμό και την «κοινωνική φαντασίωση» της εποχής του, μέχρι τα τελευταία για έντυπα της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Αποτελεί επίσης μια αντανάκλαση των διαφορετικών μέσων της φωτογραφίας και των σταδίων της διάδοσης της.

Ο Gaston Paris δεν δημοσίευσε ποτέ κάποιο βιβλίο όσο ζούσε. Το 1952, προσπάθησε να εκδώσει «Τα μυστήρια των Παρισίων», μια επιλογή από φωτογραφίες συγκεντρωμένες σε ένα βιβλίο, αλλά το εγχείρημα δεν πέτυχε. Η εποχή δεν αντικατόπτριζε πλέον την εικόνα ενός μυστηριώδους και σκοτεινού Παρισιού, αλλά μιας πόλης εμποτισμένης με μια απαλή υπαρξιακή μελαγχολία. Αυτή η αποτυχία ενσαρκώνει την τραγωδία της καλλιτεχνικής καριέρας του Γκαστόν Παρί: έφτασε πολύ αργά σε σύγκριση με τους συναδέλφους του που προηγήθηκαν με τις ευρηματικές επινοήσεις τους, αλλά πολύ νωρίς σε σύγκριση με μια μεταπολεμική γενιά με την οποία δεν μοιραζόταν το ουμανιστικό λεξιλόγιο.

Παρ’ όλα αυτά, το σύνολο των φωτογραφιών του συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση μιας εποχής που μοιράζεται μεταξύ της λαμπρότητας των προβολέων στις σκηνές των παραστάσεων και εκείνη της δέσμης των καλυμμένων προβολέων λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας τα χρόνια του πολέμου.

“Gaston Paris. La photographie en spectacle”
Centre Pompidou, Paris (19 Janv. – 18 Avril)

 

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ΄οιονδήποτε τρόπο αναδημοσίευση/χρήση/ιδιοποίηση
του παρόντος άρθρου, (ολόκληρου ή αποσπασμάτων)
χωρίς ενεργό σύνδεσμο (link) http://www.periopton.com

επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα

© periopton