© Κ. Λ.

[…] «Φεύγοντας, κοντοστάθηκε και μισογύρισε. Μια παρανόηση και τίποτα περισσότερο. Ωστόσο ο χρόνος κυλούσε. Τα δέντρα ήταν τα μόνα που -κατά κάποιο τρόπο- τον επιδοκίμαζαν: τα μικροσκοπικά τους φύλλα αναδεύονταν από τον αέρα που φυσούσε -ακόμα και αυτή την προχωρημένη ώρα- ανάμεσα στα κλαδιά.» (απόδοση: Κ. Λ.)

απόσπασμα από το διήγημα του Κλέμενς Ζετς – ‘Τα πρόσωπα στους καθρέφτες των ανελκυστήρων’

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ΄οιονδήποτε τρόπο χρήση/αναπαραγωγή του παρόντος
(ολόκληρου ή αποσπασμάτων),
χωρίς ενεργό σύνδεσμο (link) http://www.periopton.com

© periopton