Οκτώ Μύστες και ένας Χριστός

Ο Ερνέστ Πινιόν-Ερνέστ αυτή τη φορά εγκαταλείπει τον υπαίθριο χώρο* και επιλέγει έναν εσωτερικό, συγκεκριμένα την εκκλησία των Σελεστέν, για να παρουσιάσει το καινούργιο έργο του «Εκστάσεις, οι μύστες«.

*(βλέπε και παλαιότερη δημοσίευση:

Ερνέστ Πινιόν-Ερνέστ, ένας πρωτοπoριακός καλλιτέχνης

https://periopton.com/2019/09/27/ernest-pignon-ernest)

Η εκκλησία αποτελεί κομβικό και αναπόσπαστο μέρος της πρότασης για τους «Μύστες». Είναι ο χώρος που αναδεικνύει το έργο τόσο από ιστορική, συμβολική όσο και από φυσική άποψη. Ο Ερνέστ Πινιόν-Ερνέστ βέβαια δεν δηλώνει πιστός, αλλά όπως λέει και ο ίδιος: «η πρακτική μου είναι πολύ κοντά στη θρησκευτική ζωγραφική».

Τα οκτώ πρόσωπα που απεικονίζονται σε έκσταση είναι γυναίκες που αφιερώνουν σώμα και ψυχή στον Θεό, παραδομένες στον πόνο ή στην καταληψία .. (τί από τα δυο, μόνο αυτές το γνωρίζουν ..). Οι φιγούρες -που είναι αποτυπωμένες σε μεγάλα φύλλα- αναδύονται από μια επιφάνεια σκοτεινού νερού που έχει σχεδιαστεί για την περίσταση – υπονοώντας τις μεταφορές της απορροής και της αβύσσου που ανιχνεύονται στα γραπτά τους. Το σύνολο δε του φωτισμού που δημιουργεί μια μετάβαση από τη σκιά στο φως, προκαλεί το εξής παράδοξο: η λαχτάρα αυτών των μυστών να υψώσουν την ψυχή τους στο θείο εντείνεται ταυτόχρονα με την βίαια άρνησή τους προς τους εαυτούς τους.

Ενα τέλειο σκηνικό που εκφράζει την υλικότητα και τον αισθησιασμό αυτών των γυναικείων σωμάτων που επιδιώκουν να αποσωματοποιηθούν.

Αυτές οι μύστιδες γυναίκες για τις οποίες δεν υπάρχει εικονοποιητική ιστόρηση, ο Ερνέστ Πινιόν-Ερνέστ τις εμπνεύσθηκε από τα γραπτά τους. Κείμενα στα οποία οι Τερέζ ντ’ Αβιλά, Μαρί Μαντελέν ή η Λουίζ ντυ Νεάν μαρτυρούν την παθιασμένη σχέση τους με τον Χριστό. Υπάρχει βεβαίως και η απεικόνιση του Χριστού στην εγκατάσταση.

Ο ίδιος αναφέρει για το έργο: «Αυτό το έργο προφανώς δεν επικαλείται το δρόμο, αλλά οι εικόνες μου συνδέονται με το χώρο και την ιστορία του επιλεγμένου τόπου, σχέσεις της ίδιας τάξης με αυτές που προκάλεσαν οι αστικές επεμβάσεις μου. Όπως στα κολάζ μου στο δρόμο, και εδώ το μέσον, η εικόνα, δεν είναι ουδέτερο. Διαμόρφωσα τα φύλλα έτσι ώστε να μην είναι μια απλή βάση, αντίθετα να επιβάλλονται ως ένα πλήρες πλαστικό στοιχείο που υποδηλώνει μια ρευστότητα του χώρου σε αντίθεση με τον σαρκικό χαρακτήρα των σχεδίων. Στο υδάτινο σώμα, οι αντανακλάσεις προκαλούν την αντιστροφή και την όσμωση των φανταστικών εικόνων με την πραγματικότητα του τόπου. «

© periopton

επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα

απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ΄οιονδήποτε τρόπο χρήση/αναπαραγωγή/ιδιοποίηση του παρόντος
(ολόκληρου ή αποσπασμάτων), χωρίς την άδεια του εκδότη