ονειρευόμενος στην Αθήνα… και ακούγοντας Tom Waits

Δύο αποσπάσματα από τα «σημειωματάρια» που περιέχονται -μεταξύ άλλων- στην τελευταία συλλογή του Leonard Cohen, την οποία οργάνωσε ο ίδιος πριν τον θάνατό του το 2016.
Ο τίτλος της είναι: ‘ Φλόγα — ποιήματα, σημειωματάρια, στίχοι, σχέδια’ και την επιμέλεια έχουν κάνει οι Robert Fagen και Alexandra Pleshoyano.
Το κύκνειο άσμα ενός αγαπημένου -και μεγάλου- τραγουδοποιού.

Λέοναρντ Κοέν

(21 Σεπτεμβρίου 1934 – 10 Νοεμβρίου 2016)

«[…] αν ήξερα από πού έρχονται τα καλά τραγούδια,θα πήγαινα εκεί πιο συχνά»
σύνθεση εικόνας © Κ. Λ.

 

Athens Inter, C. July 30

σ’ ένα όνειρό μου πριν από μερικές νύχτες

ένας θεός ακάθεκτος πέρασε την πόρτα

σχεδόν έσπασε την πόρτα

το σπίτι μου ήταν πάντα μια εύθραυστη υπόθεση (μτφρ. Κ. Λ.)

[a dream a couple of nights ago
a fierce god came thru the door
almost broke down the door
my house was a frail affair]

 

Dream Brighton Nov 28[?]

Ο Τομ Γουέιτς τραγουδάει – τον ακούω

βρίσκομαι σε ένα θέατρο – έχω δώσει

μια παράσταση σε ένα μεγάλο ακροατήριο

Η παράστασή μου πήγε καλά – δεν μπορώ

να τον δω – είμαι στο καμαρίνι μου

– αλλά μπορώ να τον ακούσω—

η μουσική του ξεκινάει — είναι τόσο

όμορφη και πρωτότυπη

και ψαγμένη — πολύ καλύτερη

από τη δική μου — ένα σύμφυρμα

τραχύτητας και γλυκύτητας…

μοντέρνα και συναισθηματική

ταυτόχρονα—ακόμα και το κιτς χρησιμοποιεί

τόσο επιδέξια—μακάρι να μπορούσα

να το κάνω αυτό—μετά

αρχίζει να τραγουδάει—τόσο υπέροχα—

Κατεβαίνω να τον ακούσω —

αναμένοντας ένα υπέροχο αφοσιωμένο πλήθος—αλλά

τραγουδάει σε ένα μισογεμάτο μικρό θέατρο—ένα

κατ’ ευφημισμόν θέατρο—φεύγοντας μαζί

πέρασε το χέρι του γύρω απ’ τους ώμους μου—φαίνεται να είναι καλά—

λίγο τσαλακωμένος— λίγο μεγαλύτερος—αλλά

γνωρίζει πολύ καλά ποιος είναι και τί γυρεύει. (μτφρ. Κ. Λ.)

[Tom Waits singing—I hear him
I’m in a theatre—I’ve given
a show to a large audience
My show went well—I can’t
see him—I’m in my dressing
room—but I can hear him—
his music begin—it is so
beautiful and original and
sophisticated—so much better
than mine—some mélange
of harshness and sweetness—
modern and sentimental all
at once—even Kitsch used
so skillfully—I wish I
could do that—then he
starts to sing—so great—
I go down to hear him—
expecting a great
adoring crowd—but
he’s singing in a half full
small theatre—a kind
of afterthought of a
theatre—we leave together
he puts his arm around
my shoulder—he looks
good—a bit beat up—
a bit older—but in full
possession of himself]

The Flame
poems notebooks lyrics drawings
edited by Robert Fagen and Alexandra Pleshoyano
Farrar, Strauss and Giroux (New York 2018)

μετέφραση-επιμέλεια: Κάππα Λάμδα

© periopton.com