περί ακούσιας μνήμης

[…] Και ξαφνικά παρουσιάστηκε η ανάμνηση. Αυτή η γεύση ήταν η γεύση του μικρού κομματιού της μαντλέν που την Κυριακή το πρωί στο Κομπραί (τη μέρα εκείνη δεν έβγαινα πριν απ’ την ώρα της λειτουργίας) μου πρόσφερε η θεία μου η Λεονί, όταν πήγαινα να της πω καλημέρα στο δωμάτιό της, αφού πρώτα το βουτούσε στο τσάι ή στο φλαμούρι της.

(από το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ, Μτφ. Παύλος Ζάννας)

© Κ. Λ. -2019

© periopton