πρωτότυπες, παράξενες, ενδιαφέρουσες αλλά… λησμονημένες (IV)

Νο. 5  The Compass (1937) 

η τέλεια τηλεμετρική

Η μηχανή Compass συνελήφθη και σχεδιάστηκε από τον Christmas Pemberton-Billing (επιχειρηματία / τυχοδιώκτη / πιλότο / πυγμάχο / πολιτικό), αλλά κατασκευαζόταν στην Ελβετία από την γνωστή εταιρεία ωρολογοποιίας Le Coultre et Cie για λογαριασμό της Compass Cameras Ltd. Ηταν μια τετράγωνη, μικρών διαστάσεων μηχανή (6.5×2.5×5.5cm) με σώμα από κράμα αλουμινίου, με αποτέλεσμα το βάρος της να είναι 220g μόνον! (η ιδανική ταξιδιωτική μηχανή)

Και όμως αυτές οι περιορισμένες διαστάσεις φιλοξενούσαν έναν πλούσιο εξοπλισμό όπως: οπτικό σκόπευτρο με δυνατότητα μετασχηματισμού του σε γωνιακό, τρία ενσωματωμένα φίλτρα, ενσωματωμένο φωτόμετρο, μηχανισμό υπολογισμού βάθους πεδίου, θαμπόγυαλο εστίασης με αναδιπλούμενο μεγεθυντικό φακό στο πίσω μέρος και… αλφάδι. Επίσης η βάση του σώματος διέθετε διαβαθμισμένη υποδοχή για τρίποδο που επέτρεπε πανοραμικές (5 διαδοχικές λήψεις με διαφορά 45 ° για την ανακατασκευή ενός τοπίου 225 °) ή στερεοσκοπικές λήψεις (2 εικόνες που λαμβάνονται από 2 θέσεις με απόσταση ~ 6cm)!

Ο -πτυσσόμενος- φακός, που διέθετε ενσωματωμένο καπάκι, ήταν ένας αναστιγματικός Kern 35mm f3.5 ~ f16, με ταχύτητες κλείστρου από 4.5s. έως 1/500s. Τα διαφράγματα ήταν λιγότερο πρωτοποριακά, αφού διέθεταν αντί για ίριδα, περιστρεφομενο δίσκο με ανοίγματα διαφόρων διαμέτρων. Δεχόταν ειδικό φιλμ των 8 φωτογραφιών 24×36mm και αργότερα προστέθηκε στις δυνατότητές της ένας φορέας για 828 roll film.

Ήταν μια υπερεξελιγμένη (ακόμα και για σήμερα) φωτογραφική μηχανή, αλλά υπερβολικά περίπλοκη στη χρήση για τους περισσότερους περιστασιακούς φωτογράφους (απαιτούσε και πολύ λεπτά δάχτυλα για το χειρισμό της) και γι’αυτό η παρουσία της διήρκεσε λίγα μόνο χρόνια.

Νο.6  Summa Report (1955)

Η Summa Report ήταν μια ασυνήθιστη μηχανή φωτορεπορτάζ (και αρκετά σπάνια, αφού παρήχθησαν μόνο εκατό μονάδες, με αρίθμηση 101 έως 200), η οποία κατασκευάστηκε γύρω στο 1954 στη Ρώμη, από την εταιρεία του Cesare Tiranti. Ουσιαστικά αποτελείτο από δυο μηχανές, τοποθετημένες τη μία πάνω στην άλλη. Η επάνω μηχανή χρησίμευε για το καδράρισμα και την εστίαση του θέματος, ενώ η κάτω πραγματοποιούσε τη λήψη. Διέθετε από ένα ζευγάρι φακών (νορμάλ και ευρυγώνιο) αντίστοιχα για κάθε μηχανή, προσαρμοσμένους σε μια αλουμινένια περιστρεφόμενη βάση, επιτρέποντας έτσι την επιλογή ενός από τους δυο (μια πρακτική που ήταν συνήθης στις κινηματογραφικές μηχανές). Οι φακοί που χρησιμοποιούνταν ήταν οι Schneider Xenar 105mm f/3.5 ή f/4.5 και Angulon 65mm f/6.8 -και οι δυο με ενσωματωμένο κλείστρο SynchroCompur. Μερικές φορές, η μηχανή ερχόταν εφοδιασμένη με φακούς Reflar μεγαλύτερης φωτεινότητας (f/4 and f/3.5 αντίστοιχα) κατασκευασμένους από την Officine Galileo.

Παρήγαγε φωτογραφίες μεγέθους 6x9cm από φιλμ 120.

Νο. 7  Fotochrome (1965)

Παρόλο που κατασκευάστηκε από την Ιαπωνική εταιρεία φωτογραφικών μηχανών Petri, η Fotochrome σχεδιάστηκε από ένα φωτογραφικό εργαστήριο, για να χρησιμοποιεί κασέτες με ένα ειδικό αναστρεφόμενο θετικό φιλμ, κατασκευασμένο από την Ansco. Το μέγεθος των φωτογραφιών ήταν 5.5×8 cm και η ευαισθησία του φιλμ πολύ χαμηλή, περίπου ASA 10. Το ασυνήθιστο σώμα της φωτογραφικής μηχανής -που έμοιαζε με πυραμίδα- με τον φακό τοποθετημένο στην κορυφή της, χρησιμοποιούσε έναν εσωτερικό καθρέφτη, ο οποίος εμπεριέχετο στο κεντρικό εξόγκωμα της μηχανής (που επίσης φέρει τον ανακλαστήρα φλας), έτσι ώστε να εκτρέπει το είδωλο προς τα κάτω και να προβάλλει εικόνες ανεστραμμένες από αριστερά προς τα δεξιά επάνω στο φιλμ. Το οποίο φιλμ, διέτρεχε κατά μήκος τη βάση της κάμερας, είχε ένα αδιαφανές υπόστρωμα, όπως τα φιλμς της Polaroid, δεν ήταν όμως στιγμιαίο και απαιτούσε συγκεκριμένη επεξεργασία.

Η έκθεση ήταν αυτόματη χάρη σε ένα μεγάλο φωτόμετρο φωτοκυττάρων σεληνίου που περιέβαλλε τον φακό. Λάθος εμπορικές κινήσεις οδήγησαν στην αποτυχία επιβίωσης της μηχανής.

έρευνα-επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα

© periopton.com