Πόλεμος άβαταρς

…γιατί στην πραγματικότητα ζούμε στο 3018

Μια έντονη διαμάχη, από την οποία προέκυψε το συμπέρασμα ότι οι ψεύτικοι επηρεαστές (influencers) μπορούν να προσελκύσουν την ίδια προσοχή όσο και οι πραγματικοί (όποιο και αν είναι το πραγματικό).

Βλέποντας πρώτη φορά την Miquela Sousa, μια 19χρονη περσόνα, γνωστή ως Lil Miquela, μοντέλο και επηρεαστή με πάνω από ένα εκατομμύριο ακολούθους στο Instagram, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Από την άλλη όμως σε μπερδεύουν τα ανθρώπινα στοιχεία της.

Κυκλοφορεί, ας πούμε,  την ημέρα κάτω από το έντονο φως του ήλιου – με τη σκιά της μάλιστα να την ακολουθεί και σχηματίζει είδωλο στον καθρέφτη, οπότε αποκλείεται να είναι από εκείνα τα χλωμά πλάσματα της νύχτας. Ζει ανάμεσα Λος Άντζελες και Νέας Υόρκης (όχι κυριολεκτικά γιατί τότε θα έπρεπε να βρίσκεται κάπου μεταξύ των πολιτειών Κάνσας, Οκλαχόμα, Μιζούρι κλπ. που αποτελούν το ‘ανάμεσα’ στις δυο αυτές πόλεις). Φοράει ρούχα του συρμού αλλά και διάσημων οίκων, π.χ. Σανέλ, συνοδεύοντας διάφορα προβεβλημένα πρόσωπα (αθλητές, μουσικούς, καλλιτέχνες) σε διάφορα μοδάτα εστιατόρια στις ‘ανάμεσα’ πόλεις που, όπως προαναφέρθηκε, ζεί. Δεν διστάζει να αναφερθεί σε διάφορα κοινότοπα πράγματα όπως τις αλλεργίες που την ταλαιπωρούν ή την υψηλή θερμοκρασία που την εξωθεί σε ένα ακόμα κρύο τσάι όπως αναφέρει σε κάποιο τουίτ της “39 degrees out im still getting this iced matcha.”

Παρατηρώντας όμως προσεκτικά τις σέλφις που έχει τραβήξει αντιλαμβάνεσαι ότι δεν περνάει το τεστ ‘Voight-Kampff’*(1) και ασυναίσθητα το χέρι σου πάει προς το ‘PKD’*(2). Δέρμα ασυνήθιστα λείο, μαλλιά -συχνά μαζεμένα σε στυλ ιαπωνικού μάνγκα- φωνάζουν για την επέμβαση ψηφιακών εργαλείων και βέβαια τα μάτια, αυτό το αλάνθαστο κριτήριο όλων∙ τίποτα το ανθρώπινο. Συμπέρασμα, η Lil Miquela είναι ρέπλικα! Βεβαίως σαν εσένα και εμένα, αλλά ρέπλικα. Δηλαδή ένα άβαταρ. Ενα είδωλο, ένα μείγμα κινουμένων σχεδίων και φωτογραφιών, ενός θηλυκού ανθρώπου, οδηγούμενο από τη Brud, μια μυστηριώδη νεοφυή εταιρεία «μηχανικών, αφηγητών και ονειροπόλων» με βάση το Λ.Α. όπου ειδικεύονται στην τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική, όπως ισχυρίζονται.

Οι άνθρωποι ανέκαθεν μετεωρίζονταν μεταξύ πραγματικού και ψεύτικου -ίσως από την εποχή της πρώτης φωτιάς και τον χορό των σκιών στα τοιχώματα του σπηλαίου. Αλλά ήταν ότι οι ψεύτικοι -φαινομενικά πραγματικοί άνθρωποι, περιορίζονταν στην φαντασία ενός δημιουργού και κατ’επέκταση στη μπομπίνα μιας κινηματογραφικής ταινίας ή στα ηλεκτρονικά κυκλώματα ενός βιντεοπαιχνιδιού. Θα μπορούσαμε να τους απενεργοποιήσουμε ή να τους διαγράψουμε. Τώρα καταλαμβάνουν χώρους κάποτε προοριζόμενους για πραγματικούς ανθρώπους και βιώνουν πράγματα της βιολογικής ζωής. Τα αποτελέσματα μια τέτοιας εξέλιξης – υποθετικής μεν, μα αρκούντως δυστοπικής- δεν θα μπορούσαν να είναι ο παραγκωνισμός των πραγματικών ανθρώπινων μοντέλων και επηρεαστών, και η αντικατάστασή τους από τα ομοιότυπά τους, τις ρέπλικες, τα οποία αναλλοίωτα, σαν παγωμένα στο χρόνο, θα αναπαράγονται επ ‘άπειρον;

η Miquela ποζάρει για το περιοδικό Paper, σε μια φωτογράφιση εμπνευσμένη από την αντίστοιχη του David LaChapelle με την Lil ‘Kim.

Η Miquela αντιπροσωπεύει, ίσως, το αποκορύφωμα των μη ρεαλιστικών προτύπων ομορφιάς. Αλήθεια πώς μπορείς να ανταγωνιστείς κάποιον που ποτέ δεν μεγαλώνει ή δεν κουράζεται και ο οποίος μπορεί να βρίσκεται σε δέκα διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα -έστω και ‘ανάμεσα’; Μα είναι προφανές! στην ψηφιακή παλαίστρα, παραβιάζοντας ας πούμε τον λογαριασμό του στο Instagram. Ετσι στις 18 Απριλίου ένας άλλος χαρακτήρας CGI, υπέρμαχος του Trump και αυτοανακηρυγμένος σαν «ανώτερο ρομπότ», ονομαζόμενη Bermuda, αλλοίωσε τον λογαριασμό της Miquela, τοποθετώντας φωτογραφίες του εαυτού της. Την κατηγόρησε μάλιστα ότι είναι μια «κάλπικη» που είχε ξεγελάσει τους οπαδούς της (‘είπε το ένα άβαταρ στο άλλο’ και εδώ αρχίζει το γέλιο ή το γελοίο του πράγματος).

Στη συνέχεια, έδωσε ένα τελεσίγραφο: η Miquela δεν θα ανακτούσε τον λογαριασμό της μέχρι να υποσχεθεί να «πει στους ανθρώπους την αλήθεια».Οπως είναι επόμενο παρατηρήθηκε μεγάλη αναστάτωση στο στρατόπεδο των υποστηρικτών και ακολούθων της Miquela, των οποίων οι εκδηλώσεις θαυμασμού και αγάπης προς το πρόσωπό της δεν ήταν καθόλου ψεύτικες. Οι υπόλοιποι… απλώς γίνονταν μάρτυρες ενός κυβερνοδράματος που εκτυλίσσονταν στις οθόνες τους.

αριστερά η Miquela και δεξιά η Bermuda, το τρολ που παραβίασε τον λογαριασμό της

Τελικά, η μεγάλη αποκάλυψη της Miquela ήταν συγκλονιστική μόνο στην προφάνειά της: «Δεν είμαι άνθρωπος», είπε, όταν η Bermuda αποδέσμευσε το λογαριασμό της. «Είμαι ρομπότ.» Η Miquela κατηγόρησε την Brud ότι την οδήγησε (και συνεπώς τους οπαδούς της) να πιστέψει το αντίθετο! Αλλά, βέβαια, ήταν οι δημιουργοί της που μιλούσαν δια μέσου. Βέβαια το καλαμπούρι το προχώρησαν ένα βήμα πιο βαθειά στο πεδίο του σουρεάλ, βάζοντας την Lil Miquela να ποστάρει » Έτσι η Brud προγραμμάτισε τις αναμνήσεις μου, υποστηρίζοντας ότι είμαι από ένα μέρος που ονομάζεται Downey. Αν και αυτό μοιάζει με ένα όνειρο για μένα, έπρεπε να έρθω να το ελέγξω η ίδια.»

Μετά ακόμα γελώντας ξεκίνησαν την δημιουργία ενός νέου – και σατανικά καλύτερου;- άβαταρ.

© periopton.com

επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα

*1 – το τεστ ανίχνευσης ρέπλικας
στο κινηματογραφικό Blade Runner (του 1982)
*2 – το πιστόλι του Ρικ ‘Blade Runner’ Ντέκαρτ (Χαρισον Φόρντ)
από το ίδιο κινηματογραφικό έργο

με πληροφορίες από The Cut – dazeddigital.com