Με αφορμή την συνεχιζόμενη έκθεση ‘Total Records: Vinyls and Photography’ στη Foto Colectania Foundation, Barcelona (έως τις 11 Μαρτίου 2018)

Σε ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν τα μουσικά προϊόντα ήταν ίσως πιο αφελή, σίγουρα όμως ήταν πιο εύθραυστα, πιο ευπαθή. Αλλά, αλλά, διέθεταν ένα μοναδικό χαρακτηριστικό∙ ένα καμβά διαστάσεων 30×30 εκ., δηλαδή την επάνω πλευρά του φακέλου που έμπαιναν τα βινύλια. Αυτή η επιφάνεια αποτέλεσε πεδίο δημιουργίας, πειραματισμού και εφαρμογής φωτογραφικών τεχνικών και καλλιτεχνικών πρακτικών πολλών φωτογράφων και ντιζάινερς, που συνέβαλαν με μερικά από τα πιο εικονικά εξώφυλλα της ιστορίας της μουσικής, όπως αυτό με τέσσερις μουσικούς να διασχίζουν μια διάβαση (μη ρωτάτε ποιοί, τα γνωστά… τέσσερα ονόματα), του φλεγόμενου άντρα που κάνει χειραψία μ’έναν άλλον, την σεριγραφία μιας κίτρινης μπανάνας ή αυτό με την ανατομικά παράδοξη στάση της τραγουδίστριας(προϊόν μοντάζ), τα οποία έχουν με τη σειρά τους γοητεύσει και έχουν αφήσει βαθιές εντυπώσεις σε αρκετές γενιές μουσικόφιλων.
Τι θα ήταν οπτικά ένα άλμπουμ χωρίς το εξώφυλλό του; Τίποτα περισσότερο από ένας απρόσωπος, κοινότοπος δίσκος βινυλίου. Καθώς όμως στο κάλυμμά του αντικατοπτρίζεται η εκπληκτική συνεργασία μεταξύ καλλιτεχνών όπως οι Robert Frank και the Rolling Stones, Nobuyoshi Araki και Björk, William Klein και Serge Gainsbourg, Jean-Paul Goude και Grace Jones, Irving Penn και Miles Davis, καθιστά το αποτέλεσμα αξιομνημόνευτο.
και κάτι σαν… bonus
Το καλύτερο εξώφυλλο που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ … Η πρόταση του Man Ray για το βινύλιο των Rolling Stones ‘Exile on Main Street’.
© periopton.com
επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα