όπου τα τελευταία λόγια του Roy Batty ήταν…

«…all those moments will be lost in time, like tears in rain.»

Μια και στην προηγούμενη δημοσίευση αναφερόμαστε σε αντικείμενα πάθους, να μερικά αντικείμενα, πόθου αυτή τη φορά, για πολλούς εραστές-συλλέκτες εμβληματικών κινηματογραφικών αντικειμένων και οι τιμές που επιτεύχθηκαν κατά την πώλησή τους. Aντικείμενα από τους φανταστικούς και μυστηριώδεις κόσμους, που υπάρχουν στο μεταβατικό χώρο ανάμεσα στα όνειρα και τους εφιάλτες.

Αν κάνουμε μια αναδρομή μνήμης θα ανακαλέσουμε το γεγονός ότι ξεκινήσαμε με τους πολεμιστές «κονσέρβες» στα εικονογραφημένα αναγνώσματα και πολύ πιθανόν να αγαπήσαμε την τέχνη μέσα από αυτά. Τώρα καθώς στεκόμαστε με θαυμασμό -ακόμα- μπροστά στα υπερμεγέθη ζωγραφικά έργα στην πτέρυγα με τους ρομαντικούς, μήπως πρέπει ν’αναρωτηθούμε πως ίσως όλοι αυτοί οι πολεμιστές με τις γυαλιστερές πανοπλίες, τα τρομακτικά κράνη, τις περιπετειώδεις περιπλανήσεις σε περίεργους και ανοίκειους τόπους και τις μάχες εναντίον αλλόκοτων πλασμάτων, ίσως λέω, προετοίμασαν το έδαφος για την θετική αντιμετώπιση της διασποράς της επιστημονικής φαντασίας; Iδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του ’50 και ’60, όπου υπήρχε ατράνταχτη η πίστη ότι όλα αυτά τα θαυμαστά ταξίδια πέρα από τη Γή είναι πολύ κοντά στην πραγματοποίησή τους.

Και ναί φτάσαμε στο σημείο, όπου ενώ οι προηγούμενες γενιές αγόραζαν Ντεγκά και Ρενουάρ – σκόπιμη υπερβολή για την κλιμάκωση της αφηγηματικής έντασης- εμείς αγοράζουμε κράνη Stormtrooper και το όπλο του Ντέκαρτ. Ναί! συνιστούν αυτά τα αντικείμενα την καλή τέχνη της γενιάς μας. Κάποτε αυτό ήταν ένα υπόγειο χόμπι. Οι άνθρωποι το έκαναν, αλλά κανείς δεν μιλούσε γι’αυτό, όχι μόνο γιατί ήταν ενοχλητικό να παραδέχονται ότι αποτελούσε πολυπόθητο στόχο απόκτησης το κολάρο σκλάβου του Charlton Heston από τον Πλανήτη των Πιθήκων, αλλά και επειδή, δεδομένου ότι τέτοια πράγματα ήταν ιδιοκτησία των στούντιο, ήταν παράνομο να τα κατέχουν. Τηρώντας πλήρη εχεμύθεια άτομα με πρόσβαση στα στούντιο και μια ελίτ συλλεκτών, χτυπούσαν προσφορές σε δημοπρασίες πολύ κλειστών κύκλων. Όλα αυτά άλλαξαν το 1970, όταν η MGM αποφάσισε να εκκαθαρίσει από τη συσσωρευμένη ακαταστασία μερικά από τα πλατώ της με μια δημοπρασία τριών ημερών. Ανάμεσα στα φθαρμένα κοστούμια και τα έπιπλα αντίκες που εκτέθηκαν ήταν δύο από τα πιο σημαντικά sci-fi αντικείμενα που έγινε ποτέ: η protosteampunk (πρωτο-ατμοπάνκ) κατασκευή από την ταινία του 1960, προσαρμογή του βιβλίου του HG Wells «μηχανή του χρόνου» καθώς επίσης και το μικροσκοπικό μοντέλο Cruiser C- 57D των Ηνωμένων Πλανητών, περισσότερο γνωστό ως ο ιπτάμενος δίσκος του έργου Forbidden Planet. Η μηχανή του χρόνου πωλήθηκε για περίπου $ 10.000, και ενώ δεν υπάρχει καμία καταγραφή του τι κόστησε ο ασημένιος δίσκος τότε, άλλαξε χέρια πριν από οκτώ χρόνια για $ 76.700. Από τη δημοπρασία της MGM, οι τιμές για τα καλύτερα παρελκόμενα sci-fi έχουν χτυπήσει συνήθως εξαψήφια νούμερα. Τον Οκτώβριο του 2015, το μικροσκοπικό πλοίο των επαναστατών που διέφυγε του αποκλεισμού στο Star Wars: Episode IV έφτασε τα $ 450,000 .. «Αυτό το πολύ ακριβό χόμπι σημαίνει κάτι περισσότερο από τον διακαή πόθο απόκτησης των πιο εντυπωσιακών αντικειμένων. Έχει να κάνει με την οιονεί νεότητα, ένας αυτο-προσδιορισμός, διατήρηση του παρελθόντος και αποτροπή από τη διολίσθησή του στη λήθη, και, αν και οι περισσότεροι συλλέκτες δεν θα το παραδεχτούν – η λατρεία για τον ήρωα και την αμφίεση «εργασίας» του.

1.ταινία: Blade Runner (1982)
αντικείμενο: to PKD blaster του Rick Deckart
σχεδιαστής: Terry Lewis και Ridley Scott
υλικά: ντουφέκι Steyr-Mnnlicher SL, διαμετρήματος .222, Charter Arms Bulldog .44 Special, έξι led (τέσσερα κόκκινα, δυο πράσινα)
τιμή: η πιο πρόσφατη $270,000
Όταν το όπλο του Blade Runner εμφανίστηκε, ήταν μια μεγάλη υπόθεση για την κοινότητα της επιστημονικής φαντασίας. Μετά από 24 χρόνια χωρίς ένα σημάδι, οι λάτρεις είχαν παραιτηθεί με την ιδέα ότι το κανόνι από το χέρι Rick Deckard χάθηκε για πάντα, όπως τα δάκρυα στη βροχή. Τότε ξαφνικά νάτο! εμφανίζεται κάτω από το γυαλί σε προθήκη στο παγκόσμιο συνέδριο επιστημονικής φαντασίας του 2006. Δεν ήταν μόνο το αυθεντικό όπλο BR, ήταν το αυθεντικό BR ‘hero blaster—hero being’ prop στη διάλεκτο των κατασκευαστών για το λεπτομερές μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για κοντινές λήψεις. Τρία χρόνια αργότερα, το PKD του Deckard (ένα κλείσιμο του ματιού στον Philip K. Dick, τον συγγραφέα του αρχικού Blade Runner) πουλήθηκε σε δημοπρασία για $ 270.000. Ο πλειοδότης ήταν ο Dan Lanigan, ένας συλλέκτης γνωστός για την συμμετοχή του σε δημοπρασίες κινηματογραφικών αντικειμένων που περνούν το «τεστ μαμά,» δηλαδή αντικείμενα αξέχαστα και εμβληματικά όπου ακόμη και η μητέρα σου θα τα αναγνωρίσει. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ακτινοπίστολα που εμφανίζονται σε έργα sci-fi, αυτό το Blaster δείχνει αλλά και το αισθάνεσαι σαν ένα πραγματικό όπλο. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι φτιαγμένο από μέρη πραγματικών όπλων. Η πλάκα χάλυβα στην κορυφή της κάνης και ο γεμιστήρας από κάτω είναι από ένα τουφέκι κινητού ουραίου Steyr-Mannlicher SL διαμετρήματος .222. Άλλα «όργανα δωρητή» πάρθηκαν από ένα Charter Arms Bulldog .44 Special. Το δυστοπικό sci-fi αναμιγνύεται με καθαρό αστυνομικό νουάρ.

 

2. ταινία: STAR TREK (1966–69)
αντικείμενο: Phaser
σχεδιαστής: Wah Chang
υλικά: ρητίνη, μέταλλο, λαβές γλυφιτζούρια (αλήθεια, κοιτάξτε πιο προσεκτικά τη λαβή!)
τιμή: $200,000
Υπάρχουν και άλλα φέιζερ Star Trek, αλλά αυτό το φέιζερ από το «TOS», όπως οι αληθινοί οπαδοί καλούν την αρχική σειρά, είναι αυτό που δεν θα ήθελε να χρησιμοποιήσει ο κάπτεν Κερκ κάθε φορά που χρειαζόταν για να χτυπήσει έναν Κλίνγκον.
Όμως αυτή η λεπτομερής, περίπλοκη παραλλαγή χρησιμοποιήθηκε για κοντινές λήψεις. Μόνο δύο φέιζερ αυτού του τύπου δημιουργήθηκαν, έτσι ένα πρωτότυπο δείγμα όπως αυτό αξίζει μιας υψηλής τιμής.

3. ταινία: 2001:Οδύσσεια του Διαστήματος (1968)
αντικείμενο: δορυφόρος Aries 1B translunar
σχεδιαστής: Harry Lange, Fred Ordway και άλλοι
υλικά: ξύλο, πλέξιγκλας, ακρυλικό, ατσάλι, χαλκός, αλουμίνιο και πλαστικό
τιμή: $344,000
Η αριστοτεχνική εξιστόρηση της ανθρώπινης εξέλιξης από τον Stanley Kubrick, εκτόξευσε το ταπεινό είδος της επιστημονικής φαντασίας από την κατηγορία των Β-movies στο πεδίο της σοβαρής τέχνης, κυρίως χάρη στις πρωτοποριακές εικόνες που δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά από τον καινοτόμο σκηνοθέτη και τον επικεφαλής των ειδικών εφέ, Douglas Trumbull.
Τα περισσότερα από τα πρωτότυπα μικροσκοπικά μοντέλα που χρησιμοποιήθηκαν στις παράξενα ρεαλιστικές σκηνές του διαστημικού ταξιδιού της ταινίας καταστράφηκαν, αλλά μία από τις μινιατούρες του 2001 επέζησε: το μεταφορικό μέσο Aries που μεταφέρει τον Dr. Heywood R. Floyd από τον διαστημικό σταθμό στην περιοχή ανασκαφής Clavius το φεγγάρι. Πλειοδότης στη δημοπρασία που ακολούθησε ήταν -με $344,000- η Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Το αντικείμενο θα αποκατασταθεί πριν εμφανιστεί στο νέο Μουσείο Ακαδημίας, σχεδιασμένο από τον Renzo Piano, που ανοίγει το 2018.

κείμενο-επιμέλεια: Κάππα Λάμδα

και

© periopton.com

με στοιχεία από Wired

;

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: