Υπό το μηδέν.

φωτογραφίες της Μαρίας Δημητρίου

Σαν μία υποσημείωση, μπορεί να παρατηρηθεί πως παρά το γεγονός ότι η ωραία κοιμωμένη αφυπνίσθηκε καιρό πριν, η τελική ανάδυση άλλων εγκλωβισμένων και εν υπνώσει στοιχείων, δεν συνέβη ακόμη. Εξακολουθεί λοιπόν -αρκετούς αιώνες αργότερα- να αποτελεί το παγωμένο [εκτός της αμφίσημης έννοιας του προστατευμένου ή (και) του παγιδευμένου] ένα συγκεκριμένο σήμα κατατεθέν της περιοχής της παραμυθίας, ένα είδος γνωστό ως φανταστική λογοτεχνία, χωρίς βέβαια λόγιο επιστέγασμα. Άνθη που οι μορφές τους παραμένουν αναλλοίωτες για εκατοντάδες χρόνια, επιπλέουν στο εσωτερικό μιας διαφάνειας που διαταράσσεται κατά τόπους απο τη ροή του χρόνου. Θαμμένες μέσα σε αυτές τις εικόνες ενυπάρχουν αφηγήσεις, τόσο φανταστικές όσο και πραγματικές, που είναι στο χέρι μας μέχρι ποίου βαθμού θα επιλέξουμε να τις ανασύρουμε και αναπτύξουμε∙ βλέπετε μεταξύ λόγου και φωτογραφίας έχουμε προκλητικά ελάχιστο πεδίο για να προχωρήσουμε. Σε κάθε περίπτωση η Μαρία Δημητρίου (σπουδάστρια του τμήματος φωτογραφίας) δημιούργησε εκλεπτυσμένες εικόνες που αποκαλύπτουν μία πρακτική που πηγαίνει πολύ πέρα από τη φωτογραφία. Ασυνήθιστες, ποιητικές,αιθέριες,στοιχεία που είναι πιθανόν να προέρχονται από ένα παραμύθι.

 

As a footnote, it may be observed that although the sleeping beauty has woken up long ago, the eventual emergence of other enclaved and dormant elements did not happen yet. So the frozen continues to be [many centuries later and except the ambiguous concept of protected or (and) the trapped] a specific landmark of a fairytale scape, a type known as fantastic literature, without a scholar crowning of course. Flowers that their forms remain intact for hundreds of years, floating within a transparency, locally disturbed by the flow of time.
Buried within these images are narratives, both fictional as well as real, and is up to us how far we will choose to go for retrieving and developing them∙ you see, between words and photography the space to move reduced to a provocative minimum. In any case, Maria Demetriou create sophisticated images which reveal a practice that goes far beyond photography.
Unusual, poetic, ethereal, elements that are likely emanating from a fairytale.

 

Αλλά το καλοκαίρι σου, αιώνιο, ποτέ δεν θα περάσει
ούτε η ομορφιά θα σε αποχωριστεί,
ποτέ του Χάρου η σκιά δεν θα σε σκεπάσει
καθώς σε αιώνιους στίχους θα έχεις απαθανατιστεί.
Σαίξπηρ, Σονέτο 18 /στίχοι 9~12 (μτφ. Κάππα Λάμδα)

για επικοινωνία με την φωτογράφο:
maria_dim93@hotmail.com

© periopton.com 2015

επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: