Η προσπάθεια τριαντάρισε και… συνεχίζεται!

Το τμήμα φωτογραφίας έχει γενέθλια!

Ξεκίνησε την πορεία του πριν περίπου 30 χρόνια -με επικεφαλής τον Κωστή Αντωνιάδη, ένα πρόσωπο γενικής αποδοχής και εκτίμησης- σε σχεδόν αχαρτογράφητα νερά, με τα πάνω και τα κάτω του, με μικρή υλικοτεχνική υποδομή και υποτυπώδεις κτιριακές εγκαταστάσεις και συνεχίζει μέχρι σήμερα με σαφώς βέβαια βελτιωμένες συνθήκες.

 

Αυτής λοιπόν της πορείας θα αποτολμηθεί μία προσπάθεια περιγραφής, αποφεύγοντας προσεκτικά τα επικίνδυνα πεδία της συναισθηματικής φόρτισης και της νοσταλγίας, στα οποία μπορείς να παγιδευτείς και να εκτραπείς σε γλαφυρές μεν, ανούσιες δε περιγραφές. Βασικό μέλημα της οργάνωσης του πλαισίου της μαθησιακής διαδικασίας -παρά τα όποια προβλήματα, υπήρξε η όσο το δυνατόν γρηγορότερη κατάδειξη του δρόμου που θα διέτρεχε το όποιο πάθος των σπουδαστών, για να μετουσιωθεί στο τέλος σε μία πλατιά και εις βάθος γνώση των αισθητικών αξιών και τεχνικών δεξιοτήτων. Αποφεύχθηκε η προσήλωση σε κάποια κατεύθυνση, άσχετα αν αυτή ήταν η κυρίαρχη ή η περισσότερο γνωστή, και η προσπάθεια εστιαζόταν στη γενική έννοια φωτογραφία, στην διάχυση των ορίων· σ’αυτό οδήγησε η πεποίθηση που υπήρχε και υπάρχει ότι η προσήλωση σε κάποια ειδικότητα θα κατακερμάτιζε τους σπουδαστές ως δημιουργούς. Δεν εκφράστηκε ποτέ η άποψη για αποφοίτους που θα διαπραγματευόντουσαν μία καριέρα σαν φωτογράφοι γάμου ή πορτρέτου ή διαφημιστικής φωτογραφίας ή καλλιτεχνικής, μόνον. Ανέκαθεν υπήρξε η επιθυμία για αποφοίτους που θα ήταν σε θέση να αναλάβουν οποιαδήποτε φωτογραφική εργασία ασχέτως θεματικής και τεχνικής ιδιαιτερότητας. Φωτογράφους που θα ένοιωθαν χαρά στην προοπτική να φωτογραφίζουν διαφορετικά θέματα κάθε φορά.  Υπάρχει σήμερα μια πραγματική έκρηξη στις εφαρμοσμένες τέχνες. Για το λόγο αυτό κάθε νέα γενιά πρέπει να εφοδιάζεται με ένα εντυπωσιακό τεχνικό επίπεδο: να διαποτίζει όλα όσα συμβαίνουν. Έτσι όταν οι σπουδαστές έχουν ολοκληρώσει το εικονογραφικό τους λεξιλόγιο, να είναι τεχνικά στην κορυφή, αλλά ταυτόχρονα να έχουν -ασφαλώς- αποκτήσει και μια εκφραστική ταυτότητα. Αυτοί ήταν λοιπόν σε γενικές γραμμές οι κατευθυντήριοι οδοδείκτες όλα αυτά τα χρόνια· απο τους οποίους, όπως είναι λογικό, υπήρξαν αποκλίσεις (ποιός εξάλλου θεωρεί τον εαυτό του αναμάρτητο;), πολλές φορές παραβλέφθηκαν ή και παρακάμφθηκαν συνειδητά, για λίγο, με σκοπό να διατηρηθεί η σύγκλιση στη στοχοθεσία.

 όλες οι φωτογραφίες © τμήμα φωτογραφίας – εργαστήριο διαφημιστικής

Nota Bene

Οι εργασίες που δημοσιεύονται, έχουν εκπονηθεί τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του τμήματος και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους που αξίζει σχολιασμού είναι ότι έχουν ολοκληρωθεί σε ένα 100% αναλογικό περιβάλλον. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρχε η ευχέρεια της προεπισκόπησης, η οποία σήμερα αποτελεί πρακτική ‘εκ των ων ουκ άνευ’, με αποτέλεσμα η παραμετροποίηση των λήψεων να απαιτεί μηδενικό περιθώριο λάθους  με μοναδικό δίχτυ ασφαλείας το bracketing κατά 2/3 stop (διαδοχικές λήψεις μεταβλητών δεδομένων). Επιπλέον, οποιοδήποτε ειδικό εφέ απαιτούσε πειθαρχία και εξαιρετική ακρίβεια και γινόταν κατά τη διάρκεια της λήψης επάνω στο φίλμ με καμία ευχέρεια διόρθωσης μετά· το αν είχε επιτύχει αυτό που είχε προσχεδιασθεί γινόταν ορατό μετά την εμφάνιση του φίλμ. Αυτοί ήταν οι περιορισμοί την εποχή της χημικής φωτογραφίας και έπρεπε να παρουσιαστούν φωτογραφίες για την δημιουργία των οποίων, σπουδαστές πέρασαν πολλές ώρες στο στούντιο και στους σκοτεινούς θαλάμους. Σ’αυτούς , η δημοσίευση αφιερώνεται εξαιρετικά.

© periopton.com

κείμενο – φωτογραφίες: Κάππα Λάμδα