ένα κείμενο της Marina Abramovic για την απώλεια του Chris Burden

Chris Burden επιτελεστικός καλλιτέχνης

(στο πρωτότυπο performance artist)

Shoot
Shoot

Ο Chris Burden δέχτηκε κάποτε μια σφαίρα για την τέχνη.
Αυτή η σφαίρα, την οποία ο εννοιολογικός καλλιτέχνης (στο πρωτότυπο conceptual artist) υπέμεινε για το έργο του με τίτλο Shoot, δεν τον σκότωσε. Ούτε όταν σταυρώθηκε με καρφιά πάνω σε ένα Volkswagen στο Trans-Fixed ή ζώντας για 22 ημέρες χωρίς να κινείται, να τρώει ή να μιλάει στο White Light / White Heat.
Αντίθετα πέθανε από μελάνωμα, 44 χρόνια μετά το Shoot. Η μυστική ασθένεια με την οποία πολεμούσε νίκησε και έθεσε τέλος σε μια ακμάζουσα και εκπληκτική καριέρα. Ο Chris ήταν πηγή έμπνευσης. Υπήρξε πρωτοπόρος ο οποίος έσπρωξε τα όρια, όχι από προσωπική έπαρση, αλλά για να εξερευνήσει τα απώτερα όρια της επιτέλεσης. Και όταν η προσωπική αυτή εξερεύνηση έφτασε στο αποκορύφωμά της με έργα όπως το Shoot, στράφηκε σε άλλα μέσα. Δεν παρέμεινε προσκολλημένος στα παλιά, σφαίρες και χρυσά καρφιά, αντίθετα επινόησε τα πιο εντυπωσιακά γλυπτά και εγκαταστάσεις.
Το έργο Urban Light, έξω από το Los Angeles County Museum of Art, και το All the Submarines of the United States of America, το οποίο αποτελούνταν από 625 πανομοιότυπα, χειροποίητα υποβρύχια από χαρτόνι, ήταν απλώς δύο από αυτά. Ο Chris ήταν Αμερικανός και εγώ είμαι από τη Σερβία, αλλά ήμασταν και οι δύο πολίτες της ίδιας καλλιτεχνικής χώρας. Η απουσία του θα είναι οδυνηρή, αλλά θα τον θυμόμαστε με αγάπη και σεβασμό.
Μαρίνα Αμπράμοβιτς

© periopton.com

επιμέλεια-μετάφραση: Κάππα Λάμδα

πηγή: Time magazine