μυστήριο και αναπάντητα ερωτήματα που εξάπτουν τη φαντασία ακόμα και μετά απο 60 χρόνια.

Υψωμα 1079

Περίπου στις 5 το απόγευμα της 1ης Φεβρουαρίου, 1959, εννέα σκιέρ (δέκα αρχικά, αλλά ο ένας εγκατέλειψε) από τη λέσχη της Πολυτεχνικής σχολής των Ουραλίων, στήνουν μία σκηνή εσπευσμένα, λόγω μιας χιονοθύελλας και του σκοταδιού που έπεφτε, στην πλαγιά του βουνού Kholat-Syakhyl.

η ομάδα Dyatlov


Ήταν η πέμπτη ημέρα ενός οδοιπορικού με σκι. Οι τελευταίες εποικημένες θέσεις, Ivdel, Vizhai, 41ος τομέας, ο 2ος Βόρειος, είχαν αφεθεί αρκετά πίσω. Το αχανές χιονισμένο τοπίο των βόρειων Ουραλίων ληθαργικά μονότονο, απλωνόταν για μίλια μακριά προς όλες τις κατευθύνσεις.
Η κύρια πεζοπορία της ομάδας Igor Dyatlov για την ανάβαση στο όρος Otorten, έχει προγραμματιστεί για αύριο. Μετά από ένα δείπνο με γαλέτα και αποξηραμένο κρέας, οι «Dyatlovs» είναι έτοιμοι να περάσουν το βράδυ τους∙ βγάζουν τις μπότες και τα μπουφάν τους, και τυλίγονται με βαμβακερές κουβέρτες.
Κατά τη διάρκεια όμως αυτής της μοιραίας νύχτας κάτι συνέβη… κάτι σπάνιο, ανεξήγητο αλλά και θανάσιμο. Για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη σκηνή υπο το καθεστώς χρονικής πίεσης, τέτοιας, που άνοιξαν δίοδο σκίζοντάς την απο μέσα χρησιμοποιώντας τα μαχαίρια τους και απομακρύνθηκαν κάτω απο συνθήκες πολικού ψύχους, με γυμνά πόδια ή φορώντας μόνο τις κάλτσες τους και με ελάχιστα ρούχα. Δηλαδή έτσι όπως είχαν ξαπλώσει για ύπνο. Μέσα σε λίγες ώρες θα χάσουν τη ζωή τους με ακατανόητο και περίεργο τρόπο, καθώς η επίσημη εκδοχή του θανάτου από υποθερμία δεν δικαιολογεί τον βαρύ και αλλόκοτο τραυματισμό τους (δυο από τις σορούς βρέθηκαν -εκτός των άλλων- χωρίς μάτια και γλώσσα)!

Ενα άλλο ανεξήγητο στοιχείο είναι το ότι παρά την εσπευσμένη -σχεδόν υπό το κράτος πανικού- αποχώρησή τους από τη σκηνή, ένας τουλάχιστον εξ αυτών πήρε μαζί του και τη φωτογραφική μηχανή του(!) (κατά πάσα πιθανότητα μια ‘FED’ με τον Industar-20 φακό). Βρέθηκε περασμένη στο λαιμό του μετά από τρεις μήνες, εντελώς ανέπαφη, παρά τις σοβαρές και εκτεταμένες σωματικές κακώσεις του ίδιου.

η σορός του Zolotaryov και η φωτ. μηχανή

0_5fa30_babe8079_L

η σκηνή πριν το συμβάν, μετά το συμβάν και στον ερευνητικό χώρο

Το 33ο καρέ

Το 2009 οι ερευνητές Aleksei Koskin και Yury Kuntsevich απέκτησαν πρόσβαση στα αρχεία του πρώην εισαγγελέα Lev Ivanov. Έξι λωρίδες φιλμ με αποτυπωμένα στιγμιότυπα του ταξιδιού, δίνουν μία ιδέα του τι ακριβώς υπονοεί ο Ivanov με τον όρο «στοιχεία κλειδιά». Όπως αποκαλύπτεται, το καρέ με την εγκατάσταση της σκηνής – που θεωρείτο μέχρι τότε ότι ήταν η τελευταία φωτογραφία των «Dyatlovs», – ακολουθείται από μια άλλη εικόνα: μία ομιχλώδης πηγή φωτός κινείται, ή μάλλον φαίνεται να καίει, περιβαλλόμενη από ένα κατάμαυρο φόντο.
Η κάμερα ‘Zorki’ -με φακό Industar-22 με την οποία τραβήχτηκε η φωτογραφία, ανήκε στον Yuri Krivonischenko και βρέθηκε στη σκηνή προσαρμοσμένη σ’ένα αυτοσχέδιο τρίποδο από κλαδιά.

η Zorki

Δηλαδή κατά τα φαινόμενα, στις τελευταίες στιγμές της παραμονής τους στη σκηνή, οι «Dyatlovs» τοποθέτησαν σκόπιμα την κάμερα στο τρίποδο, και φωτογράφισαν κάποιο φλεγόμενο ή λαμπρό αντικείμενο …

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ΄οιονδήποτε τρόπο χρήση/αναπαραγωγή του παρόντος
(ολόκληρου ή αποσπασμάτων),
χωρίς ενεργό σύνδεσμο (link) http://www.periopton.com

Επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα

© periopton